Oslanjajući se na citate najvećih svetskih istoričara sabranih u knjizi „Od Indije do Srbije – tri hiljade godina srpske istorije“ Dobroslava Jevđevića, donosimo vam priču koja otkriva da li su od Srba potekli Grci i da li stoje iza podizanja Akropolja.

Sponsored links:

Od vajkada učimo kako istorija Srba počinje u šestom veku, od vremena doseljavanja iz pribaltičkih zemalja na Balkan, kao da nas pre toga nije ni bilo. Prihvatajući takozvanu berlinsko-bečku školu, ponekad se čini kao da smo se ćutke pomirili sa malo je reći – falsifikovanim istorijatom prema kojem Srbi u najmanju ruku ne predstavljaju autohtoni narod u Podunavlju i na Balkanu.

Zar sama činjenica da su nakon doseljavanja na Balkan Srbi već imali usavršen jezik, običaje, kulturni temelj (o carstvima da i ne govorimo) nije bila dovoljna da, ako ništa bar zagolica maštu.

Pa, počnimo onda iz početka. Prema knjizi “Od Indije do Srbije – tri hiljade godina srpske istorije” Dobroslava Jevđevića, zasnovanoj na citatima i spisima najvećih svetskih istoričara, srpska istorija najmanje je stara koliko i najstariji haldejski, asirski i misirski rukopisi koji datiraju od pre sedam hiljada godina.

Sponsored links:

Interesantno je, recimo, da se baš u pomenutim spisima pominje ime Srbin, ali ne i Sloven, kao i da je u jednom od najčuvenijih rukopisa, “Kineskom dvorskom dnevniku”, koji je neprekidno pisan od oko dve hiljadite godine pre Hrista, izloženo da su u to vreme Srbi živeli u azijskoj Sarmatiji i u zemljama iza Dona.

Verovatno vođen ovim podacima, čak je i Francuz Rober Siprijan razvio teoriju o poreklu svih Slovena od Iliro-Srba, tačnije od podunavskih balkanskih Srba, koji su se prostirali od Baltičkog i Crnog mora do Kavkaza i Kaspijskog jezera.

Srbi, koji su iz Sarbarske, preko Male azije, stigli na Balkan 3.000 godina pre Hrista, naselili su Staru Rašku (Trakiju), i Krit i to tri talasa 1.800, 1.500 i 1.400 godine pre Hrista. Iako su pobedili Krićane, izmešali su se sa njima i pretopili u novi narod – Grke!

loading...

U knjizi “Od Indije do Srbije – tri hiljade godina srpske istorije” navodi se čak da ni imena grada Atine i istoimene boginje nisu grčka, kao i da se u nekim zapisima tvrdi da su Akropolj zapravo podigli Srbi.

Sami Grci za sebe kažu da su nastali od naroda zvanog Pelazgi, kao i da su govorili “varvarskim” jezikom, a nalazi ukazuju da su to bili Srbi.

Srpski istoričar Jovan Rajić u “Istoriji Srba” (1794) izvodi poreklo Srba od Hunskih Sabira, dok drugi autori ime Srba izvode iz Srbata – Sarmata, reke Serbice (između Eufrata i Tigra u Mesopotamiji, današnji Irak), reči sobranie (zbor, sabor) ili ga prostorno vezuju za Sibiriju, jednu od srpskih prapostojbina.

Sponsored links:

Češki istoričar Pavel Šafarik vezuje srpsko ime sa reči Sjarbin, Serb, Serbin, Sibrin, što su sve oblici značenja roda, naroda, a što ima isto značenje sa latinskom reči gens i natio, ili indijskom reči Serim, što znači narod iste krvi.

“Ime Srbin je najstarije i duboko ukorenjeno među svim Slovenima” napisao je Šafarik.

Grčki istoričar Herodot smatrao je da su Srbi Tračani i da su posle Indusa najveći narod na svetu.

Sponsored links:

Prihvatajući njegovo stanovište, nemački i ruski istoričari razradili su tezu da je “među Srbima od pamtiveka živelo veliko pleme nazivano Raščani ili Rasi, a to ime potiče iz Indije od reči Raška, sto označava rujnu crvenu boju, koju su Srbi oduvek voleli.”

Neda Marinović u opisu najstarijeg naroda na Balkanu iznosi da Srbin, u starodavnom indijskom jeziku, sanskritu, iz koga su potekli svi indo-evropski jezici, među kojima i srpski, označava “slobodnog čoveka” koji se večito bori za sopstveni opstanak.

Iskonski Raščani Crveni Srbi, u vreme Herodota, živeli su u Maloj Aziji i na Balkanu u Trakiji. Po njima je i nazvana oblast Stara Raška u Trakiji pored reke Marice i novija Raška, Nemanjina prva Srbija.

Sponsored links:

Grčki istoričar Laonik Halkokondil tvrdi da su Srbi najstariji i najveći narod na svetu (podrazumevajući pod tim imenom sve Slovene), a u originalnoj nemačkoj hronici pisanoj oko 750. godine nove ere koja se nalazi u Minhenu, između ostalog piše: “Srbi predstavljaju tako veliko carstvo (regnum) da su iz njih proizašli svi slovenski narodi” (Hormayers Archiv, st. 282-283).

Jedan od najpoznatijih hrvatskih istoričara dr. Franjo Rački u svojoj “Povjesti Slovena” navodi: “U početku su se Sloveni nazivali domaćim imenom Srbi, tj. rođaci, a stranci, specijalno Nemci zvali su ih Vendima. Tim imenom zvali su ih i Grci i Rimljani još od sedmog veka pre Hrista“.

Samo ovih nekoliko navoda (a, ima ih barem još toliko) potvrđuje da su Srbi najstariji slovenski narod i da je ime Srbin hiljadama godina starije od imena Sloven.

Sponsored links:

Ime Sloven javlja se prvi put u petom veku nove ere sa rimskim osvajanjem. Pomerajući se na Zapad Evrope, Srbi su se sukobili sa Germanima. U to doba sva srpska plemena međusobno su se razumevala i počeli su se zvati Slovenima, a one koje nisu razumeli nazvali su Nemci, jer su im delovali nemo. Kako su se do tada svi Sloveni nazivali Srbima i hiljadama godina sačuvali to ime, otuda su svakako oni bili kičma i srž svih slovenskih naroda.

Rus Veltman u svojoj istoriji potvrđuje da je u drevnim vremenima ime Srbin bilo zajedničko svim Slovenima. I nemački etnolog Zering piše:

“Prvo opšte ime svih Slovena bilo je Srbli, što je značilo ujedinjeni“, a mađarski grof Kalaj u svojoj istoriji navodi: “Po ispitivanjima najboljih naučnika svi slovenski narodi u prastaro doba nazivali su se Srbi“.

loading...

On takođe navodi da se od šestog veka pojavljuje ime Slavi, dok su svi Sloveni živeli zajedno i nazivali se sabraćom.

loading...